Ο σταθμός θα παραμείνει κλειστός με απόφαση της αστυνομίας

"Καλά κάνουν κ κλείνουν τους σταθμούς γιατί οι κουκουλοφόροι πετούν μολότοφ κ βόμβες εκεί μέσα" μονολόγησε μια κυριούλα, με την οποία έτυχε να ανεβαίνουμε μαζί τις κυλιόμενες σκάλες στο σταθμό Ακρόπολη.
"Είδατε ή διαβάσετε κάτι τέτοιο;" τη ρώτησα. "Ναι καλά, λες και δεν τα ξέρουμε" μου απαντά κοφτά.
"Οι αναθυμιάσεις από τις βόμβες είναι επικίνδυνες για τους εργαζόμενους" μπαίνει στην κουβέντα μια νεαρή κοπέλα.
"Οι μόνες αναθυμιάσεις στο μετρό είναι από τα δακρυγόνα. Και αυτά δεν τα πετούν οι διαδηλωτές, αλλά αυτοί που σήμερα κλείνουν το μετρό" ανταπάντησα. "Και στην τελική σε ποια πολιτισμένη χώρα η αστυνομία κλείνει το μετρό λόγω πορείας;" πρόσθεσα χολωμένος.

Η κουβέντα κράτησε λιγότερο από 20 δευτερόλεπτα. Αυτές εμφανέστατα μούτρωσαν. Εγώ σκύλιασα, αλλά δεν είπα τίποτα. Θεωρούν λογικό τον περιορισμό της κινητικότητας των πολιτών κ μάλιστα αναπαράγουν πράγματα που ούτε ένα μυαλό τύπου Πρετεντέρη δεν έχει σκεφτεί να πει δημόσια. Αλλά τι να σου κάνουν κ αυτές.
Ο καθένας αντιμέτωπος με τη συνείδησή του και τις δικαιολογίες που εφευρίσκει για να αιτιολογήσει τη στάση του. Σήμερα είναι αυτές. Αύριο κάποιοι άλλοι. Κι όλοι μαζί, στο καζάνι που βράζει.

Φίλε μου, μη φοβάσαι να σκεφτείς...

Έχω έναν καλοκάγαθο φίλο που ταλαιπωρήθηκε πολύ στη ζωή του. Άριστος μαθητής, πολύ θρήσκος, ντροπαλός, πτυχιούχος Ιστορικού με μεταπτυχιακό στις τεχνικές διδασκαλίας παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες. Δυσκολεύτηκε πάρα πολύ να βρει δουλειά. Κακομεταχείριση σε φροντιστήρια, απανωτές αποτυχίες στο ΑΣΕΠ, έγινε 43 χρόνων και μόλις φέτος βρήκε μια συμπαθητική εργασία ως αναπληρωτής καθηγητής σε ειδικό σχολείο. Ο φίλος ψήφισε τον Ιούνιο χρυσή αβγή*, πράγμα θεωρητικά αδιανόητο, βάσει του προφίλ που σας περιέγραψα. Τα Χριστούγεννα συναντηθήκαμε στα πάτρια εδάφη και είχαμε μια μακρά συζήτηση. Οκτώ άτομα προσπαθήσαμε να κατανοήσουμε τους λόγους που τον οδήγησαν να ψηφίσει το φασιστικό κόμμα. Οκτώ άτομα προσπαθήσαμε να τον συνετίσουμε. Εις μάτην.
Οι απόψεις του ένας αχταρμάς γύρω από την “πατρίδα”, την “προστασία από τους εχθρούς του έθνους”, την “ανάγκη να φάνε καμιά σφαλιάρα όσοι είναι στη Βουλή”, τους “ξένους που μας τρώνε τις δουλειές”. Ένας αχταρμάς εθελοτυφλίας: “η χρυσή αβγή δεν είναι νεοναζιστικό κόμμα”, “κυνηγάει μόνο τους λαθρομετανάστες και όχι τους νόμιμους μετανάστες”, “βρίσκει λεφτά όπως κάθε άλλο κόμμα”, “μόνο αν μου δώσετε χειροπιαστές αποδείξεις θα πειστώ γι' αυτά που καταλογίζετε στο κόμμα” κ.λπ.
Ο φίλος αγαπά πάρα πολύ την Ελλάδα και την ιστορία της (ιστορικός γαρ), γνωρίζει λοιπόν πολύ καλά αυτά που υπέφερε η χώρα κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής. Μισεί τους ναζί και ακόμα περισσότερο τους Γερμανούς νεοναζί, δεν πιστεύει όμως ότι η χρυσή αβγή έχει ναζιστικές καταβολές. Παρόλα αυτά μας είπε πως, αν δει οποιαδήποτε σχέση με τον ναζισμό, “δεν πρόκειται να τους ξαναϋποστηρίξει”.
Φίλε μου, δες αυτό:
Σε πρόσφατη ερώτηση του περιοδικού Crash για τυχόν σχέσεις με εθνικιστικά κόμματα του εξωτερικού, ο αρχηγός του κόμματος που ψήφισες απάντησε ότι «όχι, δεν έχουμε καμία επαφή με κόμματα. Επικοινωνούμε μόνο με μεμονωμένα πρόσωπα, τα οποία έχουν δει με πολύ μεγάλη χαρά την άνοδο της χρυσής αβγής. Για παράδειγμα, το εθνικιστικό κόμμα της Γερμανίας λέει ότι οι Έλληνες είναι τεμπέληδες. Θα μπορούσαμε να είχαμε καμία επαφή μαζί τους; Φυσικά και όχι».
Αρχές Φλεβάρη, όμως, στελέχη του εθνικοσιαλιστικού κόμματος Γερμανίας φωτογραφίζονται με τον αρχηγό της χ.α. και άλλα πρωτοκλασάτα στελέχη της. Προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, βουλευτής τής χ.α. δήλωσε ότι πέρασαν τους Γερμανούς νεοναζί για δημοσιογράφους. Του ξεφεύγει μάλιστα πως «ο ένας εκ των δύο Γερμανών με ενημέρωσε ότι είναι και εκλεγμένος σε κάποιο τοπικό κοινοβούλιο της χώρας του. Τον ρώτησα ποια είναι η θέση του κόμματός του για τους Έλληνες και μου απάντησε πως θαυμάζουν τον ελληνικό πολιτισμό και θεωρούν τους Έλληνες που ζουν στην Γερμανία ισότιμους με αυτούς πολίτες».
Φίλε μου, όπως καταλαβαίνεις, η δικαιολογία κάνει νερά. Ο αρχηγός της χ.α. λέει ότι δεν μπορεί να έχει σχέση με το εθνικιστικό κόμμα Γερμανίας που θεωρεί τεμπέληδες τους Έλληνες, αλλά στη συνέχεια φωτογραφίζεται με αυτούς και μάλιστα μέσα στη Βουλή. Κι αν ψάξεις λίγο στο διαδίκτυο θα δεις ότι η νεοναζιστική οργάνωση καμαρώνει που συμμετείχε σε εκδήλωση για τα Ίμια μαζί με τα στελέχη της χ.α. Κι αν ψάξεις λίγο παραπάνω θα δεις ότι ένας από τους δύο Γερμανούς νεοναζί, ο Ματίας Φίσερ, δεν είναι δημοσιογράφος αλλά ζωγράφος και δεν κρύβει τις ναζιστικές του καταβολές.
Βρίσκεις λογικές τις αντιφάσεις; Αν ναι, συνέχισε τον κατήφορο. Αν όχι, σύνελθε. Μη φοβάσαι να σκεφτείς. Γνωρίζεις την ελληνική ιστορία και ιδιαίτερα την ιστορία της περιόδου 1940-1944. Βοήθησε καταρχήν με τη στάση και την ψήφο σου να μην την ξαναζήσουμε. Ο διάσημος ιστορικός Μαρκ Μαζάουερ σε πρόσφατη εκδήλωση ανέδειξε την ιδεολογική συγγένεια της χ.α. με το εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα του Χίτλερ. Εσύ πότε θα το δεις; Πότε θα δεις πως η χ.α. δεν είναι ένα κίνημα (όπως ανόητα και ψηφοθηρικά είπε ο πρώην υπουργός Α. Λοβέρδος), αλλά ένα συνονθύλευμα μισαλλοδοξίας, ρατσισμού και φασισμού;

* Ο όρος “χρυσή αβγή” προέκυψε μετά την (ορθή) διαδικτυακή παρότρυνση του συγγραφέα κ blogger Ν. Σαραντάκου να «αποσυνδέσουμε ορθογραφικά - οπτικά το ναζιστικό μόρφωμα από την όμορφη λέξη 'αυγή' και να το κάνουμε συναφές με τα αβγά».

** Το άρθρο δημοσιεύθηκε σήμερα στη στήλη "Συναντήσεις" της Αυγής.
*** Η φωτογραφία έρχεται από εδώ κ πιθανότατα αφορά γκράφιτι στο λύκειο της Κυπαρισσίας. 

Ποιος θα βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά;

Έστειλα σήμερα σε φίλο ένα λινκ σχετικό με την κοσμοσυρροή που παρατηρήθηκε κατά τη διανομή δωρεάν φρούτων και λαχανικών από ομάδα διαμαρτυρόμενων παραγωγών.
Ο φίλος είναι ένα από τα σπάνια διαμάντια που πολύ δύσκολα συναντάς στη ζωή σου. Άνθρωπος με αξίες που δεν ξεχειλώνονται κατά το δοκούν. Με ειλικρίνεια, εργατικότητα, αγωνιστικότητα, μεράκι. Με ανθρωπιά!
Μου απάντησε σχετικά άμεσα με το μήνυμα που παραθέτω πιο κάτω και αξίζει να διαβάσετε, ανεξάρτητα των κομματικών σας πεποιθήσεων. Το μήνυμα αναφέρεται σε υπαρκτά πρόσωπα.

"Αχιλλέα από αυτούς ζήτημα να έχουν ανάγκη τις ντομάτες ένας-δύο.

Οι άλλοι είδαν τσάμπα φως και μπήκαν.

Σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι και οικογένειες που πεινούν. Σίγουρα οι περισσότεροι δεν είναι εκεί καθώς τους έχει μείνει ακόμα περηφάνια.

Στην Ελλαδάρα όμως η κατάσταση είναι μπουρδέλο. Άλλοι πεινούν, άλλοι λαμβάνουν βοήθεια, άλλοι γκρινιάζουν, άλλοι αγωνίζονται.

Προχθές πέτυχα σε μιά διαδήλωση τον γείτονά μου στην Κόρινθο. Πολιτικός μηχανικός που έβγαλε τρελά φράγκα πριν την κρίση. 

Τώρα κυκλοφοράει ακόμα με την mercedes αλλά διαμαρτύρεται γιατί τα λαμόγια οι πολιτικοί δεν του επέτρεψαν να συνεχίσει τη ζωή που έμαθε.

Τελευταία έκανε τον μεσίτη και έβγαζε μαύρα από καπέλο που έβαζε σε οικόπεδα ως μεσάζων...

Ο κουμπάρος μου είναι με τον ΣΥΡΙΖΑ τώρα γιατί είναι δημ. υπάλληλος και δεν πληρώνεται πλέον καλά για να κάθεται.

Ο κολλητός μου ψήφισε ΧΑ για να γαμήσουν τους πολιτικούς. Η γυναίκα που ξενυχτούσε χωρίς ένσημα στο προσκέφαλο της μάνας του, ήταν από το Αζερμπαϊτζαν. 

Ο μπατζανάκης μου θέλει να πάμε στη δραχμή καθώς έχει πάρει έναν σκασμό δάνεια για να πληρώσει το τελευταίο μοντέλο της Opel. Δεν έχει ούτε για καύσιμα.

Δύο εξαδέρφια μου είναι άνεργοι εδώ και δύο χρόνια. Δεν πάνε να μαζέψουν τις άπειρες ελιές του πατέρα τους στο χωριό καθώς περιμένουν να προσληφθούν με 4μηνη σύμβαση στο δημόσιο...

Τις ελιές τους τις μαζεύουν αλλοδαποί για ψίχουλα...

Ο θείος μου ο Βασίλης έχει τρία παιδιά, είναι άνεργος (τεχνίτης μαραγκός από τους λίγους) εδώ και τρία χρόνια με παιδί να σπουδάζει στην Πάτρα και τη σύζυγο που μόλις απολύθηκε από το Super market που εργάζοταν.

Μοιράζει πίτσες και σουβλάκια όπου βρει μεροκάμματο αλλά δεν έχει χρόνο για διαμαρτυρίες και μαλακίες. Δεν έχει να φάει αλλά στα συσσίτια αρνείται να πάει. Είναι περήφανος.

Ευτυχώς οι γυναίκες μας δεν έχουν πιάσει ακόμα την κατσαρόλα και έχει δουλίτσα.

Και ρωτάω εγώ τώρα: Ποιός θα βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά σε αυτόν τον τόπο;"

 

Ο καλός φίλος περιέγραψε βέβαια τον περίγυρό του, αλλά πιστεύω πως δεν θα μπορούσε κανείς να συνοψίσει καλύτερα την χαοτική κατάσταση της κοινωνίας. Μπερδεμένο κουβάρι η χώρα.

Και η ερώτηση του φίλου είναι όλα τα λεφτά. "Ποιος θα βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά;"

Και η ερώτηση δεν απευθύνεται μόνο στην παρούσα κυβέρνηση (που ο βαθμός της μέχρι στιγμής είναι ιδιαίτερα χαμηλός). Απευθύνεται σε όλα τα κόμματα, στις επόμενες κυβερνήσεις. Απευθύνεται και σε εμάς για να μας υπενθυμίσει πως αυτό που λείπει από τη χώρα δεν είναι μόνο τα "λεφτά που χρωστάμε στους ξένους". Μας λείπουν και αυτά. 

Αλλά μας λείπουν περισσότερο θεσμοί, διαφάνεια, δικαιοσύνη, αυτογνωσία. Αυτά τα κάστανα έχουν παραψηθεί. Ποιος θα τα βγάλει επιτέλους από τη φωτιά;

* Η φωτό από εδώ

Μια μικρή αναδρομή στους τελευταίους μήνες

Μια μικρή αναδρομή στους τελευταίους οκτώ μήνες:

Ιούνιος 2012: Σύλληψη ομάδας που έκλεψε πέντε τράπεζες και στράφηκε με πυρά κατά αστυνομικών. Καλάσνικοφ τα όπλα τους, ένας ειδικός φρουρός ανάμεσα στους ληστές.

Σεπτέμβριος 2012: Ο #60bombs πέφτει θανάσιμα τραυματισμένος όταν έσκασε στα χέρια του αυτοσχέδιος εμπρηστικός μηχανισμός. Ο συνεργός του συλλαμβάνεται, για να αφεθεί κατόπιν με περιοριστικούς όρους.

Νοέμβριος 2012: Στην Αγίου Μελετίου μια ομάδα καταστρέφει καταστήματα αλλοδαπών. Προσάγονται 10 άτομα. Αγνοείται η συνέχεια.

Νοέμβριος 2012: Τρία άτομα συλλαμβάνονται στο Βόλο. Στο αυτοκίνητό τους εντοπίζονται σφαίρες και δυο μολότοφ.

Ιανουάριος 2013: Δυο έλληνες δολοφονούν τον Σαχτζάτ Λουκμάν, πακιστανό μετανάστη. Στο σπίτι του ενός εντοπίζεται πλούσιο προεκλογικό υλικό κόμματος.

Ιανουάριος 2013: Κατά τη διάρκεια της κηδείας του χουντικού Ντερτιλή ακούγονται πυροβολισμοί. Η αστυνομία συλλαμβάνει έναν 22χρονο στην κατοχή του οποίου βρίσκονται 21 κάλυκες, όχι όμως κ το/α όπλο/α.

Πολλά περιστατικά σε σύντομο χρονικό διάστημα. Όλα έχουν ένα κοινό ή μάλλον τέσσερα.
Το πρώτο κοινό είναι ότι οι δράστες προέρχονται από τον ακροδεξιό χώρο. Το δεύτερο κοινό είναι ότι δεν δόθηκαν ποτέ στη δημοσιότητα τα ονόματα και οι φωτογραφίες των δραστών. Το τρίτο κοινό είναι ότι οι δράστες δεν κακοποιήθηκαν από την ελληνική αστυνομία, παρότι δεν φαίνεται να έχουν υποπέσει σε ελαφρύτερα παραπτώματα σε σχέση με όσους γνώρισαν το βαρύ χέρι των οργάνων της τάξης. Το τελευταίο κοινό είναι η αμήχανη στάση των περισσότερων κομμάτων και μέσων ενημέρωσης να καταδικάσουν τις συγκεκριμένες πράξεις βίας (απ' όπου κ αν προέρχονται).

Γράφοντας το συγκεκριμένο ποστ δεν έχω καμιά διάθεση να αθωώσω τους συλληφθέντες στο Βελβεντό Κοζάνης. Ο καθένας είναι υπόλογος των πράξεων του και υπόκειται στους νόμους του κράτους. Παρανόμησαν, καλώς συνελήφθησαν. Ας καταδικαστούν βάσει των κανόνων της δικαιοσύνης. 
Δεν μπορεί όμως η ελληνική αστυνομία να κάνει διακρίσεις κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της. Δεν μπορεί επίσης να υποκαθιστά την δικαστική εξουσία και να συναγελάζεται με μηχανισμούς που θυμίζουν παρακράτος της δεκαετίας του '60.
Αν δρα ανεξέλεγκτα, τα πράγματα είναι πολύ άσχημα. Αν δρα κατόπιν εντολών, τα πράγματα είναι ακόμα πιο άσχημα.
Κι όσο δεν διορθώνεται η κατάσταση, η κατρακύλα συνεχίζεται! Πράγμα που θα έπρεπε να αποτελεί ντροπή για όλους όσοι θεωρούν πως η θέση της Ελλάδας είναι στην ΕΕ και όχι στην Αφρική.

ΥΓ. Στην φωτό βλέπετε τον John Pike, τον γνωστό πια αστυνόμο που ψέκασε τους διαδηλωτές στο Πανεπιστήμιο Davis. O John έχει κάθε δικαίωμα να νιώθει αδικημένος. Αν ζούσε στην Ελλάδα, ο αρμόδιος υπουργός θα έλεγε πως δεν υπάρχουν αποδείξεις για ανάρμοστη συμπεριφορά.

[Update 06.02.2013 - Φίλος μόλις επισήμανε πως για μια εκ των περιπτώσεων (τη σύλληψη στο Βόλο) η ελ.αστυνομία ανέβασε τα ονόματα και τις φωτογραφίες των δραστών. Πολύ καλά έκανε. Για τις άλλες;]

Τραπεζική ιεροτελεστία

Οι συντάξεις του ΙΚΑ πληρώνονταν στις 22 κάθε μήνα. Από τον Ιανουάριο του 2013 η ημερομηνία μετατοπίστηκε στις 30. Αυτή η αλλαγή προκάλεσε σίγουρα αναστάτωση.
Εκτός των άλλων, προκαλεί ημερολογιακή μετατόπιση μιας ιεροτελεστίας που λαμβάνει ευλαβικά χώρα κάθε μήνα έξω από ένα κατάστημα τράπεζας κάπου στην Αττική. Εδώ και χρόνια, από τις 5 το πρωί στις 22 έκαστου μήνα, συνταξιούχοι συγκεντρώνονται έξω από την τράπεζα περιμένοντας να ανοίξουν οι πόρτες για να προχωρήσουν στην ανάληψη χρημάτων ή στην διευθέτηση άλλων συναλλαγών. Κάρτα δεν βγάζουν, δεν την εμπιστεύονται.
Δεν είναι δυο και τρεις. Τουλάχιστον 40 άτομα μαζεύονται σιγά σιγά. Δέκα με δεκαπέντε από αυτούς περιμένουν στο διπλανό καφενείο. Οι υπόλοιποι στέκονται όρθιοι έξω από την πόρτα ή κάθονται στα 2 παγκάκια και τα παρτέρια που υπάρχουν τριγύρω. Μάλιστα έχουν προχωρήσει σε διαδικασίες αυτοοργάνωσης. Μια κυρία πηγαίνει πάντα πρώτη από όλους. Βγάζει ένα τετράδιο και περιμένει τους υπόλοιπους. Κάθε ένας που έρχεται δηλώνει την παρουσία του στην κυρία, που με τη σειρά της το σημειώνει και δίνει αριθμό. Ότι δηλαδή γίνεται εντός τραπέζης (χαρτάκι από το μηχάνημα, αναμονή), γίνεται και εκτός, έτσι ώστε μόλις ανοίξουν οι πόρτες καθένας ν εξυπηρετηθεί ανάλογα με το πότε έφτασε έξω από το κατάστημα.
Σήμερα, η ημερομηνία άλλαξε και μάλιστα όχι με τον πιο ευχάριστο τρόπο. Μια γυναίκα νεότερη έφτασε στο κατάστημα στις 7.50 και παρόλα αυτά με θράσος μπήκε πρώτη στο κατάστημα μόλις άνοιξαν οι πόρτες. Συνήθως δεν έχουν πρόβλημα να παραχωρήσουν προτεραιότητα σε ανθρώπους που επείγονται να εξυπηρετηθούν, αρκεί να τους το ζητήσουν ευγενικά. Κατά πως φαίνεται σήμερα η αγενεστάτη παραβάτης αγνόησε παντελώς τον άτυπο κώδικα αναμονής. Εν πάση περιπτώσει... 
Έχει κάτι συγκινητικό αυτή η μηνιαία παράσταση, με το καλά καθορισμένο πρωτόκολο. Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι, που είναι σχεδόν πάντα οι ίδιοι, σπάνια επιλέγουν να βρεθούν εκεί τόσο νωρίς λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων (πχ. φύλαξη εγγονιών). Οι περισσότεροι -αν όχι όλοι- βρίσκονται εκεί για να επικοινωνήσουν με τους άλλους. Να τα πουν, να πλακωθούν για τα πολιτικά, να αστειευτούν, να μετρηθούν για τυχόν απώλειες. 

Φανταστείτε την εικόνα. Είναι ιδιαίτερη, ξεχωριστή, ενδιαφέρουσα. Μια ημέρα κάθε μήνα. Και ύστερα τον άλλο μήνα. Μέχρι που κάποια στιγμή δεν θα υπάρξει άλλος μήνας.

ΥΓ. Η ιστορία είναι αληθινή κ πιθανότατα συμβαίνει έξω από πάρα πολλά καταστήματα τραπεζών ανά την Ελλάδα.

*Η φωτογραφία αγνώστου πατρός/μητρός πάρθηκε από εδώ

Συμβουλές προς το εργατικό κίνημα

Οι παρακάτω σελίδες προέρχονται από το βιβλίο "Ιστορία του εργατικού ελληνικού κινήματος" του Γιάνη Κορδάτου, εκδόσεις Μπουκουμάνη, 1972. Αφορούν τις συμβουλές που κάποιοι "Φίλοι του λαού" μοίρασαν το 1869 στους "χειρωνάκτας", ήτοι στους εργάτες της εποχής.
Οι εργάτες δεν τις άκουσαν. Σκεφτείτε*. Έπραξαν καλά ή άσχημα;

* Ομοιότητα με το σήμερα εννοείται πως δεν μπορεί να υπάρχει. Άλλες εποχές τότε, άλλες εποχές τώρα. Αρκεί να θυμόμαστε βέβαια πως η κοινωνία πρέπει να βαδίζει μπροστά και όχι πίσω. Κι αυτό είναι #diplis

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Αττική

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Αττική. Είναι το φάντασμα της αιθαλομίχλης, που αίφνης παρουσιάστηκε στον αττικό ουρανό, αποτέλεσμα της προσπάθειας των πολιτών να ζεσταθούν. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το πρόβλημα. Οι επιστήμονες μετρούν αυξημένες συγκεντρώσεις αιωρούμενων σωματιδίων, ιδίως αυτών με διάμετρο μικρότερη των 2,5μm, που ενοχοποιούνται για πληθώρα προβλημάτων στην υγεία και στο περιβάλλον. Η σύνδεση με την καύση ξύλων για θέρμανση είναι οφθαλμοφανής.
Όμως και εδώ διαπιστώνεται, για μια ακόμη αφορά, η ανεπάρκεια των μηχανισμών της Πολιτείας να προβούν σε μια συνεκτική αξιολόγηση του προβλήματος και να προχωρήσουν σε ουσιαστικές παρεμβάσεις.
Σήμερα, αν ρωτήσουμε οποιονδήποτε υπουργό, δεν μπορεί να απαντήσει στις εξής ερωτήσεις: Ποιος είναι ο αριθμός των τζακιών στην Αττική; Πόσα χρησιμοποιούνται; Πόσοι τόνοι καυσόξυλα διακινήθηκαν στην περιοχή; Πόσοι συμπολίτες προμηθεύτηκαν ξυλόσομπες; Ποιο είναι το οικονομικό και κοινωνικό προφίλ των οικογενειών που χρησιμοποιούν συστηματικά τζάκια και ξυλόσομπες; Σε ποιες περιοχές εντοπίζεται το μεγαλύτερο πρόβλημα επιβάρυνσης της ατμόσφαιρας; Ποια είναι η συνεισφορά κάθε πηγής ρύπων (καύση ξύλου, κεντρικές θερμάνσεις, μεταφορές, βιομηχανίες) στη συνολική επιβάρυνση;
Οι απαντήσεις στις παραπάνω ερωτήσεις είναι βασικές για να προχωρήσουμε παρακάτω. Γιατί χωρίς την ορθή εκτίμηση της κατάστασης δεν πρόκειται να χαραχθούν οι σωστές κατευθύνσεις επίλυσης του προβλήματος.
Δυστυχώς, φοβάμαι ότι άμεση λύση δεν μπορεί να δοθεί. Γιατί την αντιμετώπιση του ζητήματος δεν δυσχεραίνει μόνο η αδυναμία κατανόησης του μεγέθους του προβλήματος και του κοινωνικο-οικονομικού του υπόβαθρου. Αρνητικό ρόλο παίζει επίσης η ανυπαρξία διαδικασιών ελέγχου των πηγών θέρμανσης. Παράλληλα, αρνητικό παράγοντα αποτελεί η έλλειψη διορατικότητας και στοιχειώδους ευελιξίας στο ασφυκτικό δημοσιονομικό πλαίσιο κίνησης της χώρας. Το υπουργείο Οικονομικών φαίνεται απρόθυμο να σκεφτεί το ενδεχόμενο λήψης μέτρων οικονομικού χαρακτήρα για τη θέρμανση και γενικότερα την ενέργεια. Όμως, τέτοιου είδους μέτρα είναι αυτά που μπορούν να κάνουν τη διαφορά (π.χ. κίνητρα για ενεργειακή θωράκιση κατοικιών, πρόγραμμα δωρεάν συντήρησης λέβητα ή/και προνομιακής αντικατάστασης λέβητα με αποδοτικότερο, προώθηση εναλλακτικών πηγών θέρμανσης από τον ήλιο και τη γεωθερμία κ.ο.κ.).
Από την άλλη καλό θα είναι οι πολίτες να αξιολογήσουν τις εναλλακτικές πηγές θέρμανσης, μακριά από κινήσεις πανικού. Να μελετήσουν παραπάνω το πραγματικό κόστος κάθε καύσιμης ύλης και την πραγματική επιβάρυνση κάθε μιας στο οικογενειακό κομπόδεμα, το περιβάλλον και την υγεία. Το τζάκι, για παράδειγμα, αν χρησιμοποιείται για να ζεστάνει το σπίτι (κι όχι για να "σπάσει" -όπως λέμε- το κρύο) επιβαρύνει το νοικοκυριό με περισσότερα έξοδα από ό,τι η λελογισμένη χρήση πετρελαίου. Επιπλέον η έκλυση αιωρούμενων σωματιδίων από τη χρήση τζακιού επιβαρύνει ιδιαίτερα τα μικρά παιδιά ή ηλικιωμένους με αναπνευστικά προβλήματα. Αν υπάρχει η δυνατότητα άλλης επιλογής, πρέπει να προτιμηθεί.
Γνωρίζω, βέβαια, ότι για πολλούς συμπολίτες μας τα οικονομικά είναι τόσο πιεσμένα, που δεν έχουν άλλο περιθώριο από το να χρησιμοποιούν ξύλα για θέρμανση. Δεν πρόκειται και δεν πρέπει να τους κουνάμε απειλητικά το δάχτυλο. Αποτελεί υποχρέωση μιας συντεταγμένης Πολιτείας αλλά και όλων όσοι σχετίζονται επαγγελματικά ή/και επιστημονικά με τον ενεργειακό τομέα να βρουν ή να προτείνουν λύσεις ουσίας για τους οικονομικά ασθενέστερους, γιατί η θέρμανση της κατοικίας δεν είναι πολυτέλεια αλλά ανάγκη. Το μόνο που μπορούμε να ζητήσουμε άμεσα από αυτούς τους συμπολίτες είναι να προσέξουν τι και πόσα ξύλα καίνε και πώς τα καίνε. Να ζητήσουμε επίσης να αξιολογήσουν τυχόν πιθανότητα χρήσης άλλου μέσου, αν βρίσκεται διαθέσιμο, όπως π.χ. τη λελογισμένη χρήση κλιματιστικού ή σόμπας αερίου κ.ο.κ.
Μεγάλο το θέμα, μικρός ο χώρος για να εξαντληθεί. Θα επανέλθουμε. Έως τότε, ψυχραιμία και καθαρό μυαλό, από όλους.

ΥΓ.: Η ενεργειακή θωράκιση είναι το Α και το Ω. Σύμφωνα με στοιχεία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος, υπό ομογενοποιημένες κλιματικές συνθήκες, στην Ελλάδα απαιτείται τρεις φορές μεγαλύτερη κατανάλωση ενέργειας για τη θέρμανση κατοικιών από ό,τι στη Φινλανδία, ενώ σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία των ενεργειακών επιθεωρήσεων στη χώρα το 90% των κτιρίων δεν πληρούν τις ελάχιστες προδιαγραφές του κτηρίου αναφοράς του Κώδικα Ενεργειακής Απόδοσης Κτιρίων. Ας ξεκινήσει το ΥΠΕΚΑ από εκεί.

* το άρθρο δημοσιεύθηκε στις 19/1/2013 στη στήλη "Συναντήσεις" της εφημερίδας Αυγή
** H φωτογραφία δημοσιεύτηκε στο photoblog του NBCnews (© Petros Giannakouris / AP)