Λίστα Λαγκάρντ: υπήρχε άλλος δρόμος;

Θα πρέπει να δημοσιοποιούνται "λίστες" παντός τύπου; Ποια η διαφορά μιας λίστας οροθετικών γυναικών ή μιας λίστας συλληφθέντων κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων με τη λίστα των καταθετών στην Ελβετία, πέρα από το ότι οι πρώτες λίστες δόθηκαν στη δημοσιότητα από την πολιτεία (aka ΕΛ.ΑΣ) και η άλλη από τον Κ.Βαξεβάνη; Υπάρχει άραγε πιθανότητα να συμφωνησουμε ως κοινωνία για τις λίστες που πρέπει να δημοσιεύονται και για αυτές που πρέπει να μένουν κρυφές; 
Οι απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα δίνουν και παίρνουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο καθένας έχει την άποψή του, πράγμα απολύτως σεβαστό. Κατ'εμέ δεν πρέπει να υπάρχουν δυο μέτρα κ δυο σταθμά, αρκεί αυτοί που κατέχουν νόμιμα τις λίστες να κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Τι συμβαίνει όταν δεν την κάνουν;

Όλοι γνωρίζουμε την πορεία της λίστας από την Κ.Λαγκάρντ και τον διπλωματικό σάκο, μέχρι το γραφείο του Γ.Παπακωνσταντίνου και τα χέρια του Ε.Βενιζέλου. Όλοι γνωρίζουμε πως από το 2010 μέχρι τη στιγμή που αποκαλύφθηκε η υπόθεση, η λίστα δεν έτυχε κατάλληλης διερεύνησης από την πολιτεία και τα αρμόδια όργανά της. Στην κατάθεση του Γ.Παπακωνσταντίνου μπορείτε να διαπιστώσετε αρκετές παλινωδίες.
Η διαχείριση της υπόθεσης από αυτούς που έπρεπε (ένας πρωθυπουργός, δυο υπουργοί οικονομικών, δυο επικεφαλής του ΣΔΟΕ και δεν ξέρω ποιοι άλλοι) δεν ήταν αυτή που έπρεπε. Λαμβάνοντας υπόψη το βεβαρημένο παρελθόν της εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας σε θέματα διαφθοράς και αδιαφάνειας, εύλογα η μεγάλη πλειοψηφία των ελλήνων πολιτών θεωρεί πως η κυβέρνηση δεν θα προχωρούσε ποτέ στη διαλεύκανση της υπόθεσης ή στην καλύτερη περίπτωση, θα φρόντιζε να εξετάσει μόνο μερικές ανώδυνες περιπτώσεις (τα "εβραϊκά ονόματα" του Ε.Βενιζέλου).
Εύλογα επίσης η μεγάλη πλειοψηφία των ελλήνων πολιτών μπορεί να υποθέσει πως μόνο η δημοσιοποίηση των ονομάτων θα αναγκάσει την πολιτεία να διενεργήσει ουσιαστικό έλεγχο για όλα τα ονόματα.
Είναι αλήθεια πως τα 'παιχνίδια με τις λίστες' μπορεί να οδηγήσουν σε κυνήγι μαγισσών, στην περίπτωση της λίστας Λαγκάρντ όμως δεν είναι αυτό το μείζον. Η αποκάλυψη της λίστας Λαγκάρντ δείχνει με αδιάψευστο τρόπο την κατάσταση βαθιάς αποσύνθεσης στην οποία έχει περιέλθει το σύστημα διακυβέρνησης. Φανερώνει εμφατικά την αδυναμία του σημερινού συστήματος εξουσίας να αυτοϊαθεί. Αποδεικνύει την βαρύτατη ευθύνη όλων όσοι φρόντισαν -όντας από θέση ισχύος- να ξοδέψουν τόσο εύκολα κ τόσο σπάταλα το δημοκρατικό κεφάλαιο της χώρας. Επιβεβαιώνει την διαχρονική παρατήρηση πως "λαϊκά δικαστήρια" στήνονται ανά τον κόσμο εκεί που απουσιάζει ένα στοιχειώδες κράτος δικαίου. 
Όσο κ αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε με τις λίστες που διαρρέουν δεξιά και αριστερά, βάσει των σημερινών συνθηκών όπου το κράτος απονομιμοποιείται δια της έλλειψης νομιμότητας και δικαιοσύνης σε πολλές από τις πράξεις του, υπήρχε άραγε άλλος δρόμος για τη λίστα Λαγκάρντ πέρα από αυτόν που την οδήγησε στο φως;

ΥΓ. Πέρα από τη λίστα Λαγκάρντ, άλλες έξι πολύ πιο καυτές λίστες περιμένουν τη σειρά τους: 1) Λίχτενσταϊν, 2) Λουξεμβούργου, 3) μεγάλων οφειλετών, 4) κατόχων ακινήτων Λονδίνου, 5) 1.700, 6) 54.000. Ποια θα είναι η διαχείρισή τους; 
ΥΓ2. Ο δημοσιογράφος πρέπει να κάνει τη δουλειά του, όπως νομίζει καλύτερα, πρόθυμος να αναλάβει το κόστος (ή/και το όφελος) των πράξεών του. Δεν χρειάζεται ηρωοποίηση

Οι αλλοδαποί μας κλέβουν τις δουλειές;

Μας κλέβουν τις δουλειές οι αλλοδαποί; Και ποιοι είναι άραγε αυτοί οι αλλοδαποί, από που έρχονται; Με πoιο δικαίωμα τρώνε τις δουλειές των παιδιών μας;

Προβοκατόρικος ο τίτλος, προβοκατόρικη και η εισαγωγή, καθότι το κυρίως κείμενο δεν αφορά το σήμερα, αλλά παραπέμπει στην Ελλάδα του 19ου αιώνα. Πιο συγκεκριμένα, στα μέσα του 1890, όταν ο (συντηρητικός) δημοσιογράφος Ε. Εμπειρίκος γράφει στο περιοδικό "Παρνασσός":

"Ομολογούμεν ότι παρ' ημίν τα εργατικά ζητήματα είσιν όλως ακίνδυνα, διότι ο αριθμός των εργατών είναι ελάχιστος και η πολλών εργατών δεομένη βιομηχανία ευρίσκεται ακόμη εν σπαργάνοις, τα δ' εκτελούμενα παρ' ημίν δημόσια και ιδιωτικά μεγάλα έργα απασχολούσι δυστυχώς κατά το πλείστον αλλοδαπούς εργάτας..."*

Καλά καταλάβατε. Το 1890 οι αλλοδαποί 'έκλεβαν' τις δουλειές των ελλήνων. Βέβαια, μην πάει ο νους σας σε εργάτες προερχόμενους από μακρινές χώρες, από άλλες ηπείρους. Ο Εμπειρίκος εννοούσε τους "αλλοδαπούς" εργάτες από τα νησιά του Αιγαίου, την Ήπειρο και την Μακεδονία. Μέσα σε αυτούς πολλοί πολλοί ομιλούντες την ελληνική γλώσσα, χριστιανοί ορθόδοξοι στο θρήσκευμα. Έλληνες δηλαδή, που ζούσαν σε εδάφη υπό οθωμανική κυριαρχία, και αναγκάζονταν να περάσουν τα σύνορα του νεοελληνικού κράτους (εκείνες τις ημέρες έφτανε έως τη Θεσσαλία) προκειμένου να δουλέψουν για ένα κομμάτι ψωμί.
Έλληνες ήταν οι "αλλοδαποί", αλλά αυτό δεν απέτρεψε τον έλληνα Εμπειρικό να στραφεί εναντίον τους, ούτε απέτρεψε την εκμετάλλευσή τους από 'συμπατριώτες'.

Παλιό, το ζήτημα των "ξένων", εκείνων που "έτρωγαν τις δουλειές των γηγενών". Παλιά και η αντίδραση που βλέπουμε σήμερα. Οι μικρασιάτες που έφτασαν στη χώρα το 1922 έχουν καταθέσει πληθώρα μαρτυριών για την έχθρα με την οποία τους υποδέχτηκαν οι κάτοικοι της τότε Ελλάδας, οι "ντόπιοι". Δείτε σχετικά εδώ.
Παρόλα αυτά, τίποτα δεν αλλάζει.
Βλέπετε, ο "ξένος" είναι πάντα πιο ευάλωτος. Είναι πολύ πιο εύκολο να του φορτώσουμε τις αιτίες της δικής μας δυσπραγίας. Εξάλλου, όταν βρίσκουμε τον ένοχο για όλα τα δεινά, αυτομάτως αθωώνουμε τον εαυτό μας. Όμως προσοχή. Δεν διακατέχονται όλοι από αισθήματα μίσους για τους μετανάστες, για αυτούς που έρχονται από μακριά. Είναι λάθος να θεωρήσουμε πως το παιχνίδι έχει χαθεί. Από την άλλη είναι εξίσου λάθος να ισχυριστούμε πως 'μπόρα είναι, θα περάσει'. Η μπόρα (βλ. οικονομική κρίση) ήρθε για να μείνει. Κι ως εκ τούτου, το πρόβλημα αναμένεται να οξυνθεί.  Κι ακόμη χειρότερα, το πρόβλημα πρόκειται να γίνει αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης και κοινωνικής χειραγώγησης.
Ας έχουμε το νου μας!

ΥΓ. θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί πως ούτε οι "άλλοι ξένοι", aka οι ευρωπαίοι εταίροι, φταίνε για τα χάλια μας. Φταίνε μόνο στο βαθμό που δίνουν το λάθος φάρμακο τη λάθος στιγμή, φταίνε στο βαθμό που υποβάλλουν σε αναίτια ηλεκτροσόκ έναν βαθύτατα άρρωστο ασθενή. Κατά τα άλλα, άδικη η ισοπέδωση. Δικό μας το φταίξιμο για το πως φτάσαμε εδώ, για το πως εμπιστευτήκαμε αχρείους, για το πως επιλέξαμε να λειτουργούμε ως μη-πολίτες, για το πως συνεχίζουμε να απεμπολούμε (καλώς εννοούμενα) κοινωνικά κεκτημένα, να αγνοούμε τις έννοιες της διαφάνειας, της κοινωνικής ισότητας και δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης, του σεβασμού.  

* Το μικρό απόσπασμα πάρθηκε από το εξαιρετικό βιβλίο του Γιάνη Κορδάτου, Ιστορία του ελληνικού εργατικού κινήματος, εκδόσεις Μπουκουμάνη, 1972

Η φωτό προέρχεται από εδώ. Μια εικόνα της ζωής των μικρασιατών προσφύγων (των "ξένων", για μια σημαντική μερίδα ντόπιων) στην Κοκκινιά (Νίκαια).  

 

Ανορθόγραφα σχόλια μίσους

Πυκνώνουν τα ανορθόγραφα σχόλια μίσους. Τα συναντάς ολοένα και περισσότερο σε ιστοσελίδες και μέσα δικτύωσης, κυρίως σε θέματα που αφορούν την μετανάστευση. Πολλές φορές, βλέποντας αυτές τις λέξεις -γεμάτες λάθη ορθογραφικά και ανθρώπινα- μου 'ρχεται στο μυαλό το παρακάτω φιρμάνι:

Αρχιγίον Εθνικοφρόνων Θεσαλίας

Διατάσο την εκσόντοσι όλον των κουκουέδων. 

Όσι δεν εχτελέσουν τη διαταγί μου θα τιμοριθούν αφστιρά με θάνατο. Ι στρατιωτικαίς αρχές δεν πρέπι να πιράξουν τους ανθρόπους μου γιατί κάνο εθνικό έργο.

Ζίτο ο βασιλέφς Γεόργιος

Ζίτο ο Τσόρτσιλ

Κάτο η Ρουσία

Θάνατος στους κουκουέδες

                                                            Ο αρχιγός Γρ. ΣΟΥΡΛΑΣ

Φάρσαλα 25 Απρίλι 1945

Πρόκειται για διαταγή του διαβόητου αιμοσταγούς δολοφόνου, παρακρατικού, λήσταρχου Γρηγόρη Σούρλα που έδρασε στην περιοχή της Θεσσαλίας.

Δεν συνδέω το τότε με το τώρα. Μια ευχή κάνω να φροντίσουμε όλοι μας ώστε το τότε να μην έρθει ξανά και ότι καθάρματα σαν του τότε, δεν θα βρουν χώρο στο σήμερα να επαναλάβουν τη δράση τους.

ΥΓ. Διάβασα την διαταγή στο βιβλίο του Φίλιππα Γελαδόπουλου "Μακρόνησος: η μεγάλη σφαγή του 1948", εκδόσεις Αλφειός, 1994.

Κριτική προς νεκρούς πολιτικούς: θεμιτή ή άδικη;

Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις, έγραψε κάποτε ο Ουμπέρτο Έκο. Βέβαια στην Ελλάδα της κρίσης, υπάρχουν και παραϋπάρχουν. Η πώληση της Αγροτικής, της Εμπορικής, του ΤΤ, "τα μέτρα που φέρουν 11,5 δις" με ότι αυτό συνεπάγεται για μισθούς, συντάξεις, φόρους, θέσεις εργασίας κοκ, το συμβάν της Πάρου, το πλούσιο αστυνομικό δελτίο κτλ.
Μόνο που τον Αύγουστο, πολλοί από εμάς δεν έχουμε συνήθως τη διάθεση να ακολουθούμε τις ειδήσεις. Διακοπες γαρ, ανάγκη να πέσουν οι ρυθμοί.
Η τουϊτερλάνδη δεν θα αποτελούσε εξαίρεση. Έτσι σήμερα ένα θέμα συζήτησης, για να περνά η ώρα, αφορά την κριτική προς τον Ανδρέα Παπανδρέου. Κάποιοι είναι ιδιαίτερα καυστικοί προς τον πρωθυπουργό της χώρας την περίοδο 1981-1989 κ 1993-1996, αλλά και προς τους θαυμαστές του, κάποιοι άλλοι θεωρούν άδικη την κριτική.
Είμαι της άποψης πως η κριτική προς κάθε νεκρό πολιτικό ηγέτη είναι θεμιτή, πολλές φορές επιβεβλημένη και πάντα δικαίωμα του οποιουδήποτε πολίτη. Εξάλλου, από τη στιγμή που η ιστορία δεν έχει μια ανάγνωση, αλλά υπόκειται σε πολλαπλές αξιολογήσεις βάσει μιας σειράς αντικειμενικών παραγόντων και υποκειμενικών εκτιμήσεων, είναι λογικό να μην περιμένουμε ένα κοινώς αποδεκτό ιστορικό πόρισμα για τη ζωή και το έργο ενός τεθνεόντος πολιτικού.
Για παράδειγμα, άλλοι χαρακτηρίζουν τον Γεώργιο Παπανδρέου 'γέρο της δημοκρατίας', άλλοι 'παπατζή'. Άλλοι χαρακτηρίζουν τον βασιλιά Παύλο Α' ως βασικό παράγοντα της ελληνικής ανωμαλίας την περίοδο 1935-1964 κι άλλοι ως σωτήρα της χώρας από τα 'κομμουνιστικά δόντια'.  Και πάει λέγοντας.

Σε κάθε περίπτωση, ευτυχώς, το βάρος της εκάστοτε κριτικής είναι ευθέως ανάλογο με το ηθικοκοινωνικό 'εκτόπισμα' και την πολιτική σκοπιά του κριτή. Και ως εκ τούτου, ο κριτής μπορεί με τη σειρά του να κριθεί.
Αλλά είπαμε, Παρασκευή σήμερα, 10 του Αυγούστου. Σε δουλειά να βρισκόμαστε :)

Λίγα λόγια για την υπόθεση της Πάρου

Η υπόθεση της Πάρου εξακολουθεί να συγκεντρώνει τα φώτα της δημοσιότητας και να δημιουργεί πολλές και ποικίλες παρενέργειες στη δημόσια ζωή της χώρας. Το γεγονός έχει ξεφύγει από το πλαίσιο του αστυνομικού δελτίου και έχει μπει για τα καλά στο καυτό κλίμα, που έχει καλλιεργηθεί εδώ και καιρό και φουντώνει ολοένα και περισσότερο εξαίτιας της ανόητης, άγαρμπης και ρηχής μεταναστευτικής πολιτικής που η κυβέρνηση εδώ και χρόνια, και ιδίως από το 2009 και έπειτα, καλλιεργεί.

Ξέρετε λίγο πολύ το χρονικό. Μια 15χρονη κοπέλα βρέθηκε ετοιμοθάνατη στην Πάρο, μετά από κακοποίηση και ανελέητο ξυλοδαρμό, ανήμπορη στα χέρια ενός κτήνους. Σύμφωνα με την αστυνομία, το κτήνος εντοπίστηκε και συνελήφθη, ύστερα από ταυτοποίηση DNA που βρέθηκε στον τόπο του εγκλήματος. Πρόκειται για έναν 21χρονο, πακιστανικής καταγωγής, υπάλληλο σε ξενοδοχειακή μονάδα της Πάρου, πλησίον του χώρου όπου διαδραματίστηκε αυτό το φρικτό συμβάν.
Χθες διέρρευσαν στα μέσα ενημέρωσης, οι καταθέσεις των πρωταγωνιστών του δράματος. Τις διαβάζω και κάτι δεν μου κάθεται καλά. Η κατάθεση του 21χρονου θύτη (σύμφωνα με την ομολογία του) έχει αντιφάσεις. Και εξηγούμε: πρόκειται για αντιφάσεις που πρέπει να απασχολήσουν την δικαιοσύνη, ώστε να διερευνηθεί καλύτερα η υπόθεση και να δοθούν πληρέστερες απαντήσεις για το προφίλ του δράστη και τα αίτια που τον οδήγησαν στην πράξη. Μια τέτοια εξέταση ενδέχεται να κάνει ακόμα βαρύτερο το κατηγορητήριο, ενδέχεται όμως να στρέψει την προσοχή της έρευνας σε λεπτομέρειες της φρικτής πράξης που δεν έχουν ακόμα φωτιστεί.

Δείτε στο λινκ που παρέθεσα παραπάνω τις δηλώσεις του δράστη. Αναφέρει πως χτύπησε την άτυχη κοπέλα για να της αρπάξει το κινητό και να το πουλήσει, ώστε να στείλει χρήματα στην άρρωστη μητέρα του. Λίγο πιο κάτω όμως στο άρθρο αναφέρεται πως ο μισθός του δράστη στην ξενοδοχειακή μονάδα της Πάρου ήταν σχεδόν 450 €. Ένα κινητό στην μαύρη αγορά δεν πρόκειται να αποφέρει πάνω από 40-50€, ακόμα κι αν είναι το iPhone 4S. Αδυνατώ να πιστέψω πως ένας οποιοσδήποτε άνθρωπος, τρελός ή λογικός, μπορεί να βάλει σε κίνδυνο (μεσούσης της σεζόν) τα 450€ που παίρνει κάθε μήνα, προκειμένου να κερδίσει άλλα 50€ μέσα από παράνομη πράξη. Η μάνα του δράστη σίγουρα θα εκτιμούσε παραπάνω τα 450€, ένα ποσό που είναι σχεδόν διπλάσιο από τα 255 δολλάρια που αποτελούν τον μέσο μηνιαίο μισθό στο Πακιστάν ή τα 85 δολλάρια που αποτελούν τον ελάχιστο μισθό σε βιομηχανίες και επιχειρήσεις. Άσε που τώρα, με την μεγάλη ανεργία που πλήτει την Ελλάδα, ένας στοιχειώδους λογικής μετανάστης δύσκολα θα προκαλούσε την τύχη του ενώ διαθέτει μια καλή δουλειά (θυμίζω, κηπουρός με 450€).
Ένα άλλο γκρι σημείο αφορά την κτηνώδη συμπεριφορά του δράστη απέναντι στην άτυχη κοπέλα. Ξεκίνησε είπε, για να της κλέψει το κινητό. Όταν όμως αντιστάθηκε άρχισε να την χτυπά βάναυσα. Μέσα σε αυτή την αναμπουμπούλα ο δράστης, αντί να φύγει τρέχοντας, βρίσκει το χρόνο και την βάρβαρη διάθεση να κακοποιήσει σεξουαλικά την κοπέλα (θυμίζω ότι ο ιατροδικαστής ενημέρωσε πως εντόπισε σπέρμα στα ρούχα της κακόμοιρης νεαρής). Κι όλα αυτά σε ένα κατοικημένο σημείο, δίπλα σε ενοικιαζόμενα διαμερίσματα, πριν ακόμα χαράξει. Μάλιστα, όταν τέλειωσε την ελεεινή του πράξη, τότε μόνο, σύμφωνα με τα λεγόμενα του, τράβηξε την άμοιρη κοπέλα στα βράχια για να της δώσει το τελειωτικό χτύπημα με μια μεγάλη πέτρα. Κι εδώ παρατηρώ μια αντινομία, γύρω από τον χρόνο της δράσης και τον τρόπο κίνησης του δράστη.
Τέλος, ένα άλλο σημείο αφορά την ψυχραιμία που επέδειξε ο δράστης, που βάσει των παραπάνω (όπως αυτά προήλθαν μέσα από καταθέσεις) δεν μπορεί να χαρακτηριστεί τέρας ψυχραιμίας ή ορθής σκέψης. Πήγε ήρεμος να πλύνει τα ρούχα του, ενημέρωσε ότι είδε δυο ύποπτα αυτοκίνητα επιχειρώντας να αποπροσανατολίσει τις έρευνες, έφυγε την άλλη μέρα για Αθήνα με πρόσχημα τον υποτιθέμενο θάνατο συγγενικού προσώπου, πρόλαβε να κάνει αίτηση εθελοντικού επαναπατρισμού και περίμενε με το διαβατήριο στο χέρι. Παρόλα αυτά πιάστηκε κώτσος, καθώς συνελήφθη σε -γνωστό στις αρχές- σπίτι στη Νέα Χαλκηδόνα, όπου διέμενε μαζί με άλλους δυο ομοεθνείς του, που εργάζονταν επίσης στην ίδια μονάδα της Πάρου κι έφυγαν μαζί του με προορισμό την Αθήνα.

Όλα τα παραπάνω δεν κολλάνε καλά στην εξιστόρηση του γεγονότος. Δεν προσπαθώ να βγάλω λάδι τον 21χρονο. Ενδέχεται να συνέβησαν όλα αυτά. Ενδέχεται η κατάθεση του πακιστανού να ήταν σκοπίμως τέτοια σε μια προσπάθεια να βρει ελαφρυντικά ή να χρυσώσει το χάπι, ενδέχεται να ήθελε να βιάσει την κοπέλα και να χρησιμοποίησε ως δικαιολογία την προσπάθεια κλοπής του κινητού. Ενδέχεται επίσης ο εργοδότης του να είπε ψέματα για τον μισθό που έδινε. Ενδέχεται να εμπλέκονται κι άλλα πρόσωπα. Ενδέχεται η γνωμάτευση του ιατροδικαστή να έχει παραποιηθεί από τα μέσα ενημέρωσης. Σε κάθε περίπτωση, όλα αυτά είναι σκοτεινά σημεία σε μια υπόθεση για την οποία απαιτείται -όπως λένε οι δημοσιογράφοι- "να χυθεί άπλετο φως".

Εκ μέρους μου η καταδίκη του συμβάντος είναι δεδομένη, όπως και η απαίτηση να τιμωρηθεί παραδειγματικά ο δράστης, καθώς και η ευχή να αναρρώσει γρήγορα η νεαρή κοπέλα και να βρει τη δύναμη να ξεπεράσει το τρομακτικό σοκ που υπέστη σε αυτή την τόσο τρυφερή ηλικία.
Αναφορικά με την ξετύλιγμα της υπόθεσης, θα πρέπει να κάνει καλά τη δουλειά της η δικαιοσύνη. Θα πρέπει επίσης να σταματήσει το παιχνίδι εντυπώσεων που παίζεται εκ μέρους της ελληνικής αστυνομίας με διαρροές και αποκλειστικές πληροφορίες ή/και με δημόσιες επιχειρήσεις φυγάδευσης του δράστη. Θα πρέπει ακόμα να αναλογιστούν όλα τα μέσα ενημέρωσης τη φωτιά που ρίχνουν όταν επιλέγουν να προμοτάρουν φασιστικές οργανώσεις και πράξεις και να οδηγήσουν την κοινωνία σε μια οριζόντια αντιπαράθεση και μάχη με τους μετανάστες που έχουν έρθει στη χώρα.
Όμως φοβάμαι ότι η πόλωση θα έχει συνέχεια. Είναι οφθαλμοφανές πως επιχειρείται από κάποιους η πολιτική εκμετάλλευση του εξωφρενικού γεγονότος, η αξιοποίηση του μεταναστευτικού ως βαλβίδα εκτόνωσης ή/και διοχέτευσης του μίσους, και η ανάδειξη της χ.α. ως αντίβαρο στην εγχώρια αριστερά. Πρόκειται για φρικτό πολιτικάντικο λάθος, που ανοίγει ακόμα περισσότερο τους ασκούς του αιόλου, με ανυπολόγιστες συνέπειες για την κοινωνική συνοχή της χώρας. Μια συνοχή που σήμερα την χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ.
Ένα πράγμα που οφείλουμε να γνωρίζουμε όλοι, αριστεροί και δεξιοί, συστημικοί και αντισυστημικοί, είναι ότι όταν παίζεις με την φωτιά μπορεί να καείς. Τώρα που το μεταναστευτικό ζήτημα έχει ήδη λαμπαδιάσει, κάποιοι επιλέγουν συνειδητά να πετούν λάδι. Εμείς, όσοι νοιαζόμαστε για το καλό του τόπου και του συνόλου των ανθρώπων που κατοικούν σε αυτόν, καλούμαστε να βρούμε και να ρίξουμε νερό.    

Μαζί δεν τα φάγαμε (με αφορμή τις καλοκαιρινές διακοπές)

Σήμερα ο μανάβης της γειτονιάς, αλβανικής καταγωγής, με ενημέρωσε ότι δεν θα πάει διακοπές. "Δεν υπάρχουν για μας διακοπές και αργίες" είπε. Και δεν ξέρω γιατί, θυμήθηκα τους γονείς μου που κι αυτοί όντας μετανάστες στη Γερμανία, σε εργοστάσια στη Νυρεμβέργη την περίοδο 1970-1976, είχαν ξεχάσει τις διακοπές "μπας και μαζέψουν κανά φράγκο να γυρίσουν πίσω στην Ελλάδα, να φτιάξουν ένα σπιτικό".
Κι όταν γύρισαν από έξω το 1976 και ετοίμασαν το σπίτι τους, πάλι ξέχασαν τις διακοπές, γιατί ο μισθός ήταν ένας και μικρός ενώ η οικογένεια πολυμελής. Η αξιοπρέπεια όμως μεγαλύτερη από κάθε αντιξοότητα. Κι ευτυχώς εξακολουθούν να την διατηρούν εις πείσμα των καιρών, εις πείσμα των χρυσοκάνθαρων που μια μέρα εντελώς υποτιμητικά πληροφόρησαν τους γονείς μου ότι 'μαζί τα έφαγαν', παρά το γεγονός πως δεν υπάρχει έστω η παραμικρή υπόνοια, η παραμικρή ένδειξη πως κάτι τέτοιο συνέβη έστω και κατά λάθος, έστω και με τη μορφή 'ψίχουλων'.
Καλό καλοκαίρι.

Συνεχίζεται...

* η φωτό από εδώ

Εξέλιξη του ΑΕΠ ανά κάτοικο στην ΕΕ 27

Σε συνέχεια του προηγούμενο άρθρου για την Ευρώπη, κρίνω σκόπιμο να παραθέσω τον πίνακα με την εξέλιξη του ΑΕΠ ανά κάτοικο στις χώρες της ΕΕ-27 (μ.ο ΕΕ27 = 100). Πήγη των δεδομένων η Eurostat.
Οι ανισότητες κ η κρίση φαίνονται καθαρά, αλλά από την άλλη είναι σαφές πως ένας πίνακας δεν αρκεί για να αποτυπώσει το μεγάλο κοινωνικοπολιτικό και οικονομικό πρόβλημα συνοχής της ΕΕ. Για να δούμε τι θα βγάλει το μέλλον αυτό το τουρλουμπούκι των κρατών.

	GDP per capita in PPS	2006	2007	2008	2009	2010	2011
1	Luxembourg	272	275	276	271	283	274
2	Netherlands	131	132	135	131	134	131
3	Austria	124	123	123	124	125	129
4	Ireland	145	148	135	127	125	127
5	Sweden	121	123	120	118	123	126
6	Denmark	124	121	120	121	125	125
7	Germany	116	116	116	116	119	120
8	Belgium	118	116	115	116	118	118
9	Finland	115	118	117	113	116	116
10	UK	120	117	116	112	113	108
11	France	109	108	108	108	107	107
12	Italy	104	103	102	104	100	101
13	Spain	105	103	103	103	101	99
14	Cyprus	91	94	96	99	98	92
15	Slovenia	88	89	91	88	87	84
16	Malta	77	76	76	79	83	83
17	Greece	93	93	94	93	89	82
18	Czech Republic	77	80	80	82	80	80
19	Portugal	76	76	76	80	81	77
20	Slovakia	63	68	72	73	74	73
21	Estonia	65	69	67	64	65	67
22	Hungary	63	63	64	65	64	66
23	Poland	52	54	56	61	62	65
24	Lithuania	55	59	62	55	58	62
25	Latvia	52	56	57	52	52	58
26	Romania	38	42	47	46	45	49
27	Bulgaria	36	38	41	44	43	45
	Croatia	57	60	63	64	61	61
	Turkey	44	45	46	46	48	52
	FYROM	29	31	33	35	35	36
	Serbia	33	34	36	37	35	35