Για την Αμφίπολη...

Θα πω τη δική μου άποψη για την Αμφίπολη και γενικά για τα αρχαιολογικά ευρήματα που κατά καιρούς βγαίνουν στο φως και πείτε με γκρινιάρη, αιρετικό ή ό,τι άλλο θέλετε. Αναμφισβήτητα κάτι σπουδαίο κρύβεται εκεί, αλλά εμένα με συγκινούσαν και με συγκινούν περισσότερο τα μικρά ταπεινά προγονικά έργα. Αυτά που παρότι συνέβαλαν να γραφτεί η ιστορία, δεν χώρεσαν σε αυτή. Αυτά που θεωρούμε παρακατιανά, παρότι συνέβαλαν πολύ περισσότερο στην ανθρώπινη εξέλιξη.
Πόσο μεστή, για παράδειγμα, ήταν η φετινή επίσκεψη στον προϊστορικό οικισμό στο Παλαμάρι της Σκύρου. Δεν είδαμε καρυάτιδες ή πολύτιμα κτερίσματα. Είδαμε τις μικρές οικίες με τις αυλές, τα πεζούλια, τους φούρνους, τα στενά δρομάκια και γενικότερα την -ας πούμε- πολεοδομία του οικισμού, τα λίθινα και κοκάλινα εργαλεία, τα απολιθώματα που βοήθησαν στην εκτίμηση για τα είδη των ζώων που διατηρούσαν ή/και έτρωγαν εκείνη την εποχή.
Ταπεινά τα ευρήματα, αλλά τόσο αποκαλυπτικά για τις συνθήκες εκείνης της εποχής και τη διαδρομή των ανθρώπων μέσα στους αιώνες.
Οι "βασιλιάδες" έφτιαχναν και θα φτιάχνουν κομψοτεχνήματα. Τα χαζεύεις, τα θαυμάζεις. Όμως πάντα θα με συγκινούν περισσότερο οι ανακαλύψεις που έχουν ανθρώπινη κλίμακα. Γιατί κι αυτά κρύβουν μέσα τους γνώση. Σε πιο καθαρή και συμπυκνωμένη μορφή!

Για τον προϊστορικό οικισμό μπορείτε να δείτε σχετικά άρθρα: 1    2    3

Γιατί δεν πήρες παραπάνω ψήφους στις ευρωεκλογές;

Τέλειωσαν οι ευρωεκλογές. Χύθηκε μπόλικο μελάνι πριν, θα χυθεί ακόμα περισσότερο τώρα. Δεν θα μπω σε διαδικασία αναλύσεων, έχω μόνο μια παρατήρηση:

Λένε ότι το κόμμα που πρώτευσε, ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν κατάφερε να πάρει περισσότερες ψήφους σε σχέση με τις προηγούμενες εθνικές εκλογές κι άρα δεν υπάρχει κανένα ρεύμα.
Δεν ξέρω αν υπάρχει ή όχι ρεύμα. Ξέρω μόνο ότι αν κατάφερνε να μαζέψει περισσότερες ψήφους σε σχέση με τις εκλογές του Ιουνίου 2012 θα επρόκειτο για μια μοναδική πρωτιά.
Κι αυτό γιατί από το 1981, οπότε και μπήκαμε στην τότε ΕΟΚ, ουδέποτε τα δυο πρώτα κόμματα κατάφεραν να μαζέψουν περισσότερες ψήφους στις ευρωεκλογές σε σχέση με τις εθνικές εκλογές που προηγήθηκαν.

Για του λόγου το αληθές, ιδού τα νούμερα:

Με άλλα λόγια, καλύτερα να μην χρησιμοποιείται αυτό το επιχείρημα γιατί απλά δεν ευσταθεί βάσει της έως σήμερα εμπειρίας! Άσε που η πτώση κατά 0,31% είναι η μικρότερη που έχει καταγραφεί. Αμέσως καλύτερη επίδοση είναι η μείωση κατά 1,46% που έγραψε το ΠΑΣΟΚ το 2009.
Καλή συνέχεια σε όλους :)

Παιδικές χαρές και τα κροκοδείλια δάκρυα για την ασφάλεια των παιδιών

Στη Δανιμαρκία ανακαλύψαμε εσχάτως και με το χειρότερο δυνατό τρόπο την ακαταλληλότητα πολλών χώρων παιδικής αναψυχής, που χωρίς άδεια και πιστοποιήσεις, αποτελούν δυνητική παγίδα θανάτου για τους μικρούς επισκέπτες.

Ο Υπουργός Εσωτερικών, Γ. Μιχελάκης, θεώρησε σκόπιμο να παρέμβει και για αυτό εξέδωσε χθες εγκύκλιο με την οποία διατάσσει κατεπείγουσα έρευνα σε παιδότοπους, παιδικές χαρές και παιδικούς σταθμούς για την εξακρίβωση της καταλληλότητας των εγκαταστάσεων.Όλοι ξαφνικά, μεσούσης της προεκλογικής περιόδου, νοιάζονται για τα παιδιά και την ασφάλειά τους. Μεγάλη υποκρισία!

Αφού όλοι νοιάζονται γιατί εδώ και χρόνια όλοι αυτοί, κι εμείς μαζί, ανεχόμαστε μια καραμπινάτη μη τήρηση του νομικού πλαισίου, που θέτει τελικά σε κίνδυνο τη ζωή των παιδιών μας; Για τις παιδικές χαρές ο λόγος και για το νόμο που για μιαν ακόμη φορά δεν τηρείται.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Τον Μάιο του 2009, το Υπουργείο Εσωτερικών εκδίδει την Υπουργική Απόφαση 28492/2009 (ΦΕΚ 931/Β’/18.5.2009) με τίτλο «Καθορισμός των προϋποθέσεων και των τεχνικών προδιαγραφών για την κατασκευή και τη λειτουργία των παιδικών χαρών των Δήμων και των Κοινοτήτων, τα όργανα και η διαδικασία αδειοδότησης και ελέγχου τους, τη διαδικασία συντήρησης αυτών, καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια». Η Υ.Α. ορίζει όλα όσα πρέπει να διαθέτει μια παιδική χαρά προκειμένου να θεωρείται κατάλληλη κι ασφαλής. Μεταξύ άλλων ορίζονται τα μέσα και τα όργανα που χρειάζεται μια παιδική χαρά, οι πιστοποιήσεις που πρέπει να διαθέτει, η διαδικασία συντήρησης, ο τρόπος λειτουργίας, ο ορισμός υπευθύνων που θα ελέγχουν την κατάσταση του χώρου. Η Υ.Α. προέβλεπε  μεταβατική περίοδο έως τις 31.12.2012, οπότε όλες οι δημοτικές και κοινοτικές αρχές θα έπρεπε να συμμορφωθούν με τις προβλεπόμενες απαιτήσεις. 

Η ανάγκη ύπαρξης νέου νομοθετικού πλαισίου για τις παιδικές χαρές ήταν μεγάλη. Σύμφωνα με εγκύκλιο που ο τότε Υπουργός Εσωτερικών Π.Παυλόπουλος διένειμε «η ανωτέρω Υπουργική Απόφαση έρχεται να καλύψει το κενό που παρουσιάζεται στο πλαίσιο λειτουργίας των παιδικών χαρών των Δήμων και Κοινοτήτων, δεδομένου ότι ένας μεγάλος αριθμός παιδικών χαρών έχει κατασκευαστεί και λειτουργεί χωρίς την ύπαρξη ενός συγκεκριμένου θεσμικού πλαισίου αναφορικά με τις προϋποθέσεις και τις τεχνικές προδιαγραφές που θα πρέπει να διέπουν αυτές. ώστε να μην τίθεται σε κίνδυνο η ασφάλεια και η υγεία των παιδιών». Η ίδια εγκύκλιος έκανε σαφές πως μετά τις 31.12.2012 θα πρέπει να κλείσουν όσες παιδικές χαρές δεν έχουν υπακούουν στα όσα ορίζει η Υ.Α.

Το 2012 πέρασε, το ίδιο και το 2013. Αλλά τίποτα δεν έχει αλλάξει. 

Κι αυτό γιατί οι ίδιοι που έβγαλαν την (όντως πολύ καλή) Υ.Α. αναστέλλουν συνεχώς την ισχύ της. Μια άλλη υπουργική απόφαση την άνοιξη του 2013 (ΦΕΚ 1096/Β’/2.5.2013), του τότε Υπουργού Εσωτερικών Ε.Στυλιανίδη, δίνει νέα περίοδο χάριτος έως τις 31.12.2014. Με άλλα λόγια, έως το τέλος του 2014 οι αρμόδιες αρχές δεν θα αντιμετωπίζουν προβλήματα αν δεν συμμορφώνονται με τα όσα προβλέπει η Υ.Α του 2009 και θα εξακολουθήσουν να λειτουργούν παιδικές χαρές που είναι δυνητικά επικίνδυνες για παιδιά.

Οι βουλευτές της Δημ.Αρ, Δ.Αναγνωστάκης και Σ.Λυκούδης εντόπισαν το πρόβλημα και υπέβαλλαν κοινοβουλευτική ερώτηση το Μάιο του 2013. Στην απάντησή του ο Υπ.Εσωτερικών, Ευριπίδης Στυλιανίδης, επί της ουσίας παραδέχεται το λάθος και γενικότερα τη δυσπραγία κυβέρνησης και δημοτικών αρχών για το συγκεκριμένο θέμα. Μεταξύ άλλων, ο Υπουργός αναφέρει ότι το πρόγραμμα «Διαμόρφωση παιδικών χαρών» που το Υπουργείο Εσωτερικών είχε ξεκινήσει τον Αύγουστο του 2009 διακόπηκε λόγω μνημονίου!!!

Σίγουρα ο εκσυγχρονισμός των παιδικών χαρών που υπάρχουν σε κάθε δήμο και κοινότητα της χώρας είναι μια χρονοβόρα και πολυέξοδη διαδικασία και σίγουρα η οικονομική κρίση έχει μειώσει  τους διαθέσιμους πόρους, όμως αλίμονο∙ μιλάμε για την ασφάλεια των παιδιών! Μιλάμε για μια απόφαση του 2009 που έδινε περίοδο προσαρμογής 3,5 χρόνων. Για ποιο λόγο να δοθεί κι άλλη παράταση άλλων δυο ετών;

Κι όλοι αυτοί οι μεγαλοδημοσιογράφοι, οι μεγαλοπολιτικοί και οι 'επαγγελματίες αισθηματίες' γιατί δεν μιλούν για τις παιδικές χαρές, γιατί δεν απαιτούν να μην υπάρξει άλλη παράταση, γιατί δεν ζητούν να ισχύσει άμεσα το νέο νομοθετικό πλαίσιο ώστε να περιοριστούν οι πιθανότητες να ζήσουμε τραγικά συμβάντα; Ο νυν Υπουργός Εσωτερικών δεν χρειάζονταν να κάνει οτιδήποτε άλλο, πέρα από το να ζητήσει να τηρηθεί ο νόμος για τις παιδικές χαρές. Όμως κάθε μέρα οι πράξεις και κυρίως οι παραλείψεις τους διαψεύδουν τα συγκινητικά τους λόγια.

* Για το τραγικό περιστατικό στο Ελληνικό θα έπρεπε να υπάρξουν παραιτήσεις. Αν όχι του δημάρχου, τουλάχιστον του αρμόδιου αντιδήμαρχου ή του δημοτικού συμβούλου που εισηγήθηκε τη λειτουργία του λούνα παρκ. Ο χειρισμός του θέματος από τη δημοτική αρχή Ελληνικού είναι απαράδεκτος. 

** Τον Ιανουάριο του 2014, ο Υπουργός Εσωτερικών της Ρουμανίας παραιτήθηκε λόγω αποτυχημένων χειρισμών στη διάσωση 2 ανθρώπων. Λίγο πιο παλιά είχε παραιτηθεί ο Υπουργός Οικονομικών της Βουλγαρίας εξαιτίας των αυξήσεων στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος. Επομένως κάνουν λάθος όσοι λένε ότι στα Βαλκάνια κανείς δεν παραιτείται. Στα Βαλκάνια παραιτούνται. Στις Μπανανίες όχι!

*** Η φωτό έρχεται από εδώ

Διάλογος με ταξιτζή

- Δεν πάει άλλο αυτή η κατάσταση. Πρέπει να ενωθούμε, όλος ο λαός, να συνεργαστούμε, να πάρουμε την εξουσία, να σταματήσει το δούλεμα.Οι πολιτικοί είναι όλοι τους τομάρια. Κοίτα τα λαμόγια τι έχουν κάνει στη χώρα. Και όλες αυτές οι ΜΚΟ που φάγανε και δουλέψανε τον κοσμάκη. Και οι αλήτες οι συνδικαλιστές στο κόλπο. Κι όλες οι συντεχνίες που κοιτάνε μόνο τη πάρτη τους, γιατροί, δικηγόροι, υδραυλικοί, δάσκαλοι. Κι αυτοί που κατεβαίνουν στις πορείες, οι περισσότεροι είναι καβατζωμένοι, δημόσιοι υπάλληλοι και εργατοπατέρες. Και τα μπάχαλα γίνονται για να αλωνίζουν οι άλλοι. Κι είναι κι αυτοί που τους πίνουνε το αίμα και δεν μιλάνε γιατί περιμένουν να καβατζωθούν. Τίποτα, όπως έχει φτάσει η κατάσταση, ο καθένας για πάρτη του. Να μην εμπιστεύεσαι κανέναν.  
- Κι αφού όπως λες είναι όλοι σκάρτοι, ποιος είναι ο λαός που θα συνεργαστεί;
- Είσαι κι εσύ από αυτούς ε; Καλά σε κατάλαβα.

Διάλογος με ταξιτζή πριν από 3 μέρες. Προσπάθησα να τον μεταφέρω όσο πιο πιστά μπορούσα. Πολιτική τρικυμία.

Αιθαλομίχλη: ένας χρόνος χαμένος και 71.000€ πεταμένα

Όλοι παραδεχόμαστε ότι η αιθαλομίχλη είναι ένα σοβαρό πρόβλημα που επηρεάζει την υγεία των πολιτών, χωρίς διακρίσεις. Όλοι αναγνωρίζουμε ότι το πρόβλημα διογκώθηκε λόγω της ενέργειας της κυβέρνησης να εξισώσει το φόρο πετρελαίου θέρμανσης και πετρελαίου κίνησης.
Όμως η εξίσωση έγινε πέρυσι. Το πρόβλημα αναδείχθηκε πέρυσι. Από τότε έως σήμερα μεσολάβησε ένας χρόνος. Τι έκανε η κυβέρνηση προκειμένου να διαχειριστεί αποτελεσματικά το ζήτημα της αιθαλομίχλης και γενικότερα της θέρμανσης των πολιτών; Ελάχιστα πράγματα.

Έπρεπε να φτάσουμε στις 4 Οκτωβρίου για να συνεδριάσει για πρώτη φορά η συντονιστική διυπουργική ομάδα για την αντιμετώπιση της αιθαλομίχλης.
Έπρεπε να περάσει ένας ακόμη μήνας πριν φτάσουμε στις 5 Νοεμβρίου και στην ανακοίνωση του Υπουργείου όπου γίνεται λόγος για ένα σχέδιο ΚΥΑ για την αντιμετώπιση των περιστατικών αιθαλομίχλης. Το σχέδιο ΚΥΑ προβλέπει βασικά συστάσεις προς τους πολίτες, ενώ σε συνθήκες όπου η αιθαλομίχλη θα έχει καλύψει τα πάντα προβλέπεται επίσης περιορισμός στην κυκλοφορία οχημάτων και στη λειτουργία των βιομηχανιών. Σε περιπτώσεις δε όπου η ατμόσφαιρα θα θυμίζει Πεκίνο η ΚΥΑ προβλέπει την διακοπή χρήσης των τζακιών.
Το όλο σκηνικό προκάλεσε μόνο τη θυμηδία της πλειονότητας των πολιτών. Τα social media κατακλύστηκαν από ειρωνίες (δικαιολογημένες) γύρω από τη δημιουργία αστυνομίας τζακιού.
Η ΚΥΑ δεν έχει ακόμα βγει. Αντιθέτως στις 28 Νοεμβρίου βγήκε νέα ανακοίνωση του ΥΠΕΚΑ βάσει της οποίας ο Υπουργός ζητά από τη ΡΑΕ να μην χρεώνονται τον ηλεκτρισμό οι καταναλωτές που κάνουν χρήση του Κοινωνικού Οικιακού Τιμολογίου κατά τις ημέρες όπου η αιθαλομίχλη θα έχει ξεπεράσει κατά πολύ τα κόκκινα. Βάσει της ίδιας ανακοίνωσης, ο Υπουργός ζητά από τη ΡΑΕ να του προτείνει τυχόν άλλα μέτρα για τον περιορισμό του προβλήματος.
Προσέξτε! Είχε σχεδόν εκπνεύσει ο Νοέμβριος κι ο καθ' ύλην αρμόδιος Υπουργός ακόμα ζητούσε να μάθει τρόπους για τον περιορισμό του προβλήματος.
Όμως το καλό είναι άλλο!

Όπως έγραψα πιο πάνω στις 4 Οκτωβρίου συνεδρίασε μια διυπουργική ομάδα. Εκεί μεταξύ άλλων αποφάσισε να τρέξει καμπάνια ενημέρωσης των πολιτών για την αιθαλομίχλη.
Στις 17 Οκτωβρίου λοιπόν προκηρύσσεται διαγωνισμός για διαφημιστική που θα αναλάβει την εκστρατεία ενημέρωσης. Ο διαγωνισμός ολοκληρώνεται γρήγορα για τα ελληνικά δεδομένα και στις 7 Νοεμβρίου βγαίνει ο ανάδοχος κι αναρτάται στη Διαύγεια τόσο το όνομά του, όσο και τα καθήκοντά του. Ο ανάδοχος λοιπόν πρέπει να βγάλει ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό σποτ, να εκδώσει ενημερωτικό υλικό και να υλοποιήσει διαδικτυακή καμπάνια κυρίως με web banners και καταχωρήσεις. Το κόστος όλων αυτών ανέρχεται σε 71.140€
Μπήκαμε στο Δεκέμβριο. Το κρύο έχει γίνει τσουχτερό. Η καμπάνια εννοείται ότι δεν είναι ακόμα έτοιμη και πιθανότατα δεν θα είναι πριν από τουλάχιστον 5-15 ημέρες (στην καλύτερη των περιπτώσεων κι αν όλα τρέξουν ρολόι).
Και η ερώτηση είναι μια: Πόσο νόημα έχει να τρέξει στα μέσα Δεκέμβρη μια καμπάνια ενημέρωσης των πολιτών για την αιθαλομίχλη, όταν όλοι μα όλοι οι πολίτες έχουν κάνει ήδη τις επιλογές τους για το μέσο θέρμανσης με το οποίο θα βγάλουν τον χειμώνα;
Για ποιο λόγο ξοδεύονται 71.000€ για μια καμπάνια που προκαταβολικά γνωρίζουμε όλοι όσοι ασχολούμαστε με τα ενεργειακά ότι δεν θα έχει καμιά επίπτωση στην αλλαγή στάσης των πολιτών;
Για να μην πολυλογώ. Η καμπάνια θα είχε νόημα (που κατ' εμέ δεν θα είχε γιατί απλά ο κόσμος δεν εμπιστεύεται το Υπουργείο για την ενημέρωσή του, αλλά λέμε τώρα), αν υλοποιούνταν το διάστημα όπου οι πολίτες αποφασίζουν τι θα κάψουν, δηλαδή τον Οκτώβριο. Και θα είχε νόημα μόνο αν καταδείκνυε το αληθινό κόστος του τζακιού και των άλλων συστημάτων καύση, τόσο στην υγεία όσο και στην τσέπη (λίγοι γνωρίζουν για παράδειγμα ότι για το ίδιο θερμικό έργο το τζάκι είναι πιο ακριβό από το καλοριφέρ). Και θα είχε νόημα μόνο αν συνοδεύονταν από ουσιαστικά μέτρα που θα έδιναν στους πολίτες τη δυνατότητα επιλογής άλλου μέσου πλην του τζακιού. Το επίδομα θέρμανσης ήταν και φέτος peanuts. Το δωρεάν ρεύμα σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες δεν θα το σχολιάσω. Κινήσεις πανικού!

Και φέτος λοιπόν πορευόμαστε μόνοι μας. Ο καθένας ας κάνει ότι μπορεί. Να ενημερώσει φίλους και γνωστούς ώστε αν δεν αποφύγουμε την αιθαλομίχλη, τουλάχιστον να αποφύγουμε τις απώλειες σε ανθρώπινες ζωές. Να μην ξεχάσω μόνο να συγχαρώ την διαφημιστική που κέρδισε την εκστρατεία ευαισθητοποίησης. Δεν φταίει αυτή. Αυτοί που της τα έδωσαν Νοέμβρη μήνα φταίνε!     

* η φωτό από εδώ

Μετά την πρόταση δυσπιστίας τι;

Η πρόταση δυσπιστίας ήταν απλά ένα ακόμα επεισόδιο στη διαδικασία συγκρότησης των δυο πόλων που θα μονομαχήσουν στις εκλογές, όταν και όποτε διεξαχθούν. Βάσει των σημερινών συνθηκών, οτιδήποτε βρίσκεται ανάμεσα σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ είναι καταδικασμένο να περιοριστεί σημαντικά. Το μονοψήφιο ποσοστό μοιάζει σήμερα το πιθανότερο σενάριο για το σύνολο των κομμάτων που πασχίζουν να συστήσουν έναν κεντρώο πόλο.
Ποια είναι η επόμενη μέρα και ποιοι οι συσχετισμοί;
Δύσκολη η απάντηση στο ομιχλώδες πολιτικό τοπίο της χώρας. Αυτό πάντως που ξέρω είναι ότι τα κυριότερα πολιτικά συμπεράσματα δεν εξάγονται ούτε από την πρόταση δυσπιστίας, ούτε από το ταξίδι στο Τέξας, ούτε από τον τρόπο που έκλεισε η ΕΡΤ. Όλα αυτά δεν είναι παρά λίγα από τα στοιχεία που αθροίζονται στην -κατά Χομπσμπάουμ*- "ιστορική δυναμική", η οποία έχει ήδη αναπτυχθεί και παρασέρνει βεβαιότητες στο διάβα της.  
Όποτε προσπαθώ -με τις λίγες γνώσεις μου- να προβλέψω τι πρόκειται να συμβεί στο κοντινό πολιτικό μέλλον της χώρας, ανατρέχω πάντα στην ακτινογραφία της ψήφου των εκλογών του 2012. Εκεί μέσα μπορεί να εντοπιστεί η φορά της "ιστορικής δυναμικής". Προτείνεται η ανάγνωση του πιο κάτω πίνακα με την προϋπόθεση ότι δεν θα υποπέσει κανείς στο λάθος να θεωρήσει πως οι αντικειμενικές συνθήκες δεν επηρεάζονται από το εκάστοτε υποκείμενο ή να πιστέψει λανθασμένα πως το εκάστοτε υποκείμενο καθορίζει απόλυτα τις αντικειμενικές συνθήκες.    

* Από το "Έρικ Χομπσμπάουμ, Στους ορίζοντες του 21ου αιώνα μετά την εποχή των άκρων: συνομιλία με τον Antonio Polito, Θεμέλιο, 2000"

Έσκυψε το κεφάλι για να μη δεις τα δάκρυα

Το πιο κάτω μήνυμα έφτασε χθες στο mailbox μου. Το έστειλε ένας δάσκαλος από ένα σχόλειο κάπου σε μια γωνιά της Ελλάδας, που μέσα σε αντίξοες συνθήκες προσπαθεί να πράξει τα αυτονόητα: Να παραμείνει άνθρωπος, να ενοχλείται από την αδικία και να μπορεί να εκτιμά την αγάπη και την καλοσύνη -χωρίς διακρίσεις- απ' όπου κι αν προέρχονται! 

"Κανένα κανάλι και κανένας διευθυντής εκπαίδευσης δεν θα ασχοληθεί με το σημερινό θέμα. Γονείς ήρθαν να πάρουν δύο παιδιά που έχουν στο σχολείο μαζί με τα άλλα δύο που πάνε πια Γυμνάσιο.
Μετά από πολλή πίεση μας αποκάλυψαν ότι τους έδιωξαν από το σπίτι που μένουν δύο χρόνια και δε χρωστάνε ούτε μισό νοίκι γιατί καθυστέρησαν δύο μέρες να πληρώσουν αυτόν τον μήνα επειδή τους έκλεψαν το τσαντάκι με τα λεφτά. 200 ευρώ για μια τρύπα!
Η κυρία τους απείλησε ότι θα φέρει την αστυνομία κι αυτοί, παρόλο που έχουν άδεια παραμονής, φοβήθηκαν και τα μάζεψαν. Πέταξαν στα σκουπίδια τα ''περιττά'', έβαλαν τα υπόλοιπα σε ΜΙΑ βαλίτσα (πώς χωράνε άραγε τα πράγματα έξι ανθρώπων σε μία βαλίτσα;) και ήρθαν να πάρουν τα μικρά νωρίτερα επειδή...δε θα προλάβαιναν να είναι στην ώρα τους! Για να κοιμηθούν στο πάρκο.
Πήραμε 5-6 κέντρα φιλοξενίας αλλά δεν τους δέχονται επειδή τηρείται σειρά προτεραιότητας. Μόνο ένα δέχτηκε, με την προϋπόθεση ότι θα κοιμούνται αλλού ο μπαμπάς με τον μικρό και αλλού η μαμά με τα κορίτσια. Τελικά, σήμερα θα τους φιλοξενήσει ένας συμπατριώτης τους κι αύριο βλέπουμε...
Δε χρειάζεται να περιγράψω την ψυχολογική τους κατάσταση, είναι σκληρό θέαμα να βλέπεις ένα νέο άνθρωπο με τέσσερα παιδιά να σκύβει το κεφάλι για να μη δεις τα δάκρυά του και να σου λέει ότι δε χρειάζεται τίποτα. Ούτε χρειάζεται να πω πώς η μικρή όλη την ώρα καθόταν χωρίς να μιλάει και διάβαζε τα μαθήματα της επόμενης μέρας. Χρειάζεται όμως να αναφέρω ότι ο τρόπος που μιλούσαν ο ένας στον άλλον και η αγάπη και η περηφάνια που είδαμε στα μάτια τους ήταν κάτι που δεν βλέπουμε συχνά".